Podróż na Południe

W ciągu ostatnich trzech dni, dzięki Polsce, prawie całkowicie straciłem głos. Jestem zachrypnięty, ale nie żałuję, że mimo mojej wrodzonej niechęci do gier zespołowych (z wyjątkiem rugby), dałem się namówić na kibicowanie polskiej reprezentacji w siatkówce, która dwukrotnie, w piątek i w niedzielę, zmierzyła się z Wenezuelczykami.

A dokładniej z Boliwariańską, Rewolucyjną Reprezentacją Wenezueli w Siatkówce. Bo taka nazwa wisiała na transparencie trzymanym przez policjantów w galowych mundurach, zajmujących jedną z honorowych trybun.

Rewolucja Wenezuelczykom jednak nie pomogła i oba spotkania, odbywane w ramach Ligi Światowej, przegrali. Jeszcze w piątek walczyli z biało-czerwonymi jak równy z równym, a o wyniku zadecydował tie-break. Jednak dzisiaj zostali przez naszą ekipę po prostu zdeklasowani.

Więcej samych meczach pisać nie będę, bo na siatkówce nie znam się prawie wcale. Niemniej z podziwem patrzyłem, jak ci nasi młodzi zawodnicy zachowują zimną krew i są w stanie skupić się na grze, gdy cała hala wyje, śpiewa, gwiżdże, buczy lub wali w bębny, gdy tylko biało-czerwony zawodnik przygotowywał się do serwu. Bo mecz na trybunach przegraliśmy oczywiście z kretesem. Co bowiem może dziesięć gardeł, przeciw 5 tysiącom? Bo taki był mniej więcej rozkład sił kibiców.

Ta dysproporcja miała jednak swoje dobre strony. Dzięki temu, że Polaków było tak mało, po meczu wszyscy zostaliśmy dopuszczeni do zawodników i ekipy. Mogłem więc uścisnąć kilka wielkich jak patelnie zwycięskich dłoni i przekonać się, że mimo moich 185 cm wzrostu, jestem bardzo niziutki. Zwłaszcza przy takim Marcinie Możdżonku i jego 211 centymetrach... :)

Zawodniczy i inni członkowie epipy pytali się, czy rzeczywiście Wenezuela jest tak niebezpieczna. Bo im przytrafiła się rzecz bez precedensu, a przecież po świecie podróżują sporo: zostali uwięzieni w hotelu. Dosłownie.

Gospodarz spotkania, Wenezuelska Federacja Siatkówki, umieściła polską drużynę w luksusowym hotelu nad morzem (mecze nie odbywały się w Caracas, lecz w portowym mieście La Guaira) i zapewniła jej trzech policjantów do ochrony. Ale ochrona ta polegała na tym, że... nasi zawodnicy, działacze i trenerzy po prostu mieli zakaz opuszczania budynku. A funkcjonariusze ten zakaz egzekwowali. To dla waszego własnego bezpieczeństwa, nie chcemy aby wam się cokolwiek stało - wyjaśnili Polakom gospodarze. Biało-czerwoni mogli jedynie, pod obstawą, jeździć na treningi i mecze.

I choć pilnowano ich w dzień i w nocy to wszystkiego jednak nie upilnowano. Z hotelowej pralni ukradziono bowiem część zawodniczych koszulek. Jak pocieszali się w naszej reprezentacji, całe szczęście że zniknęły te treningowe, a nie meczowe, bo inaczej byłby spory kłopot. I międzynarodowy skandal. Z drugiej strony szkoda, bo tak się im, wenezuelskim organizatorom, upiekło... Jak powiedział jeden z działaczy: „Mimo, że wygraliśmy, miejmy nadzieję, że już więcej do Wenezueli przyjeżdżać nie będziemy musieli.”

Bienvenidos en la República Bolivariana de Venezuela!

>Technorati tags: Wenezuela, Polska, sport, siatkówka, Liga Światowa.
>Blogalaxia tags: Venezuela, Polonia, deporte, voleibol, Liga Mundial.