Podróż na Południe

Coraz bardziej nabierają kształtów plany rewitalizacji połączenia kolejowego między Chile i Argentyną. Chodzi oczywiście o istniejącą kiedyś linię między Santiago a Mendozą, i dalej aż do Buenos Aires.

O istniejących projektach pisałem już kiedyś dość szczegółowo. I w sumie – od strony technicznej - nic się nie zmieniło. Jednak rządy chilijski i argentyński w końcu oficjalnie uznały tą inwestycję za priorytetową. Buenos Aires, które przez obserwatorów uznawane było do niedawna za stronę w tym przedsięwzięciu najbardziej ociągającą się, uczyniło w tym tygodniu bardzo duży krok. Argentyńska prezydent Cristina Kirchner podpisała dokument czyniący z rewitalizacji transandyjskiego połączenia kolejowego „inwestycję o publicznym znaczeniu”. Powinno to znacznie przyspieszyć i uprościć administracyjne procedury, oraz odblokowywanie publicznych pieniędzy. Kirchner w swym charakterystycznym, kwiecisto-populistycznym, oratorskim stylu obwieściła wręcz, że będzie to budowa o „transcendentalnym znaczeniu”. Cokolwiek by to miało znaczyć...

Oba państwa mają w najbliższym czasie przygotować raport o wykonalności technicznej przedsięwzięcia. Pod koniec przyszłego roku, na drodze przetargu, wyłoniony powinien zostać inwestor-budowniczy. Szacuje się, że koszt budowy tunelu pod przełęczą Cristo Redendor wyniesie od 2,5 do 3 miliardów dolarów. I mimo, że suma ta jest dość astronomiczna, co najmniej jednen kandydat – brazylijsko-argentyńskie konsorcjum banków, funduszy inwestycyjnych i firm budowlanych – wyraziła już swe zainteresowanie.

Eksperci są bowiem zdanie, że nowoczesne połączenie kolejowe między południowoamerykańskimi wybrzeżami Pacyfiku i Atlantyku nie tylko zwiększy wymianę handlową między Chile i Argentyną, ale wręcz zdynamizuje handel na całym kontynencie. Handel zarówno wewnętrzny, jak i zewnętrzny.

Przyjęty przez oba rządy wstępny projekt zakłada budowę tunelu kolejowego znajdującego się na wysokości 2500 metrów n.p.m., o długości 23 kilometrów i średnicy 9,5 metrów. Przystosowany byłby on do przyjmowania tzw. pociągów multimodalnych. Czyli nie tylko towarowych, czy pasażerskich, ale także takich którymi – na specjalnych platformach – transportowane są całe samochody ciężarowe, wraz z ich kierowcami.

Eksperci przewidują, że budowa takiego tunelu trwać będzie od 8 do 10 lat.

PS. Zapraszam też na Tierra Incógnita, gdzie dziś popełniłem nowy wpis.