Podróż na Południe

Prezydent Boliwii Evo Morales jest najwyraźniej bardzo bystrym uczniem. I szybko wciela w życie sprawdzone metody swego politycznego mentora i największego na kontynencie sojusznika, Hugo Cháveza. Który to, w swej Wenezueli, już niemal całkowicie podporządkował sobie największe stacje telewizyjne. Sprawdziło się w Wenezueli, dlaczego nie miałoby sprawdzić się w Boliwii?

Evo Morales wydał dekret czyniący z publicznej telewizji Canal 7 „przedsiębiorstwo strategiczne”. I wymienił szefostwo kierującej nią Narodowego Przedsiębiorstwa Telewizji Boliwijskiej (ENTB). I zrobił to w taki sposób, aby nie zostało nawet podejrzenie, że zależy mu na niezależności państwowych mediów. Zgadnijcie kogo mamy w kierownictwie?

Nie myślcie, że odpowiednika polskiego Prezesa Urbańskiego, który choć swych sympatii politycznych nie kryje, to jednak oficjalnie jest bezpartyjny. Nie, w Boliwii publiczną telewizję Evo Morales podporządkował politykom otwarcie i bezpośrednio. I tak naczelnym dyrektorem został szef prezydenckiego gabinetu, minister Juan Ramón Quintana. A komitet dyrekcyjny tworzą Graciela Toro, Magdalena Cajias, Luis Arce i Oscar Coca. Czyli kolejno: minister planowania, minister edukacji, minister finansów i minister robót publicznych.

I choć redaktor naczelny Canal 7, Irguen Pastén, zapewnia że kierownictwo nie będzie wpływało na linię redakcyjną i pracę dziennikarzy telewizji, to ci ostatni są zaniepokojeni. Zwłaszcza, że w dekrecie robiącym z telewizji „przedsiębiorstwo strategiczne”, znalazł się zapis zobowiązujący nowe kierownictwo do „opracowania strategii i planów rozwoju działalności ENTVB w ramach polityk przyjętych przez rząd”.

Swoje zatroskanie decyzjami Moralesa wyrazili także Reporterzy bez granic. Organizacja broniąca wolności prasy na świecie w wydanym przez siebie komunikacie przypomina boliwijskim rządzącym, że „jest niezbędne aby nie przedkładali własnych politycznych interesów, nad szacunek dla pluralizmu i wolności informacji”.

Boliwijscy telewidzowie na szczęście mają jeszcze wybór. W kraju działa ok. 200 prywatnych stacji telewizyjnych. Pracujący w nic dziennikarze skarżą się jednak, że ich sprzęt, siedziby i czasem nawet oni sami stają się ostatnio coraz częściej celami ataków mniej lub bardziej zidentyfikowanych autorów...