Podróż na Południe

Jeśli mieszkacie w Warszawie to niestety tekst ten będzie dla Was mocno spóźniony. Bo w stolicy 9. Festiwal Filmów Latynoamerykańskich już się zaczął, w miniony piątek. I powoli zmierza ku swemu końcowi.

Jeśli jednak mieszkacie w Poznaniu, Krakowie, Katowicach, Wrocławiu, Trójmieście, Łodzi, bądź Lublinie to wszystko jest jeszcze przed Wami. Festiwal, czyli największa w Polsce doroczna uczta kina latynoamerykańskiego, po finale w Warszawie, ruszy w trasę po tych właśnie miastach. I zobaczyć będzie można aż 35 filmów z Ameryki Południowej.

Oczywiście nie miałem jeszcze okazji zobaczyć wszystkich prezentowanych w ramach tegorocznego festiwalu filmów, niemniej jednak jest kilka, które mogę Wam z całego serca polecić.

„Zabić ich wszystkich” („Matar a todos”) – to urugwajsko-chilijsko-argentyński thriller polityczny w reżyserii Estebana Schroedera. Oscylujący między fikcją, a dokumentem film o śledztwie w sprawie śmierci Eugenio Berríosa - zdolnego chemika pracującego w latach 80-tych dla DINA, tajnej policji politycznej reżimu Pinocheta. I przez reżim ten zabitego.
Nie będę Wam oczywiście opowiadał całego filmu, ale ciekawscy mogą zajrzeć tutaj, gdzie dwa lata temu, przy okazji innego wątku z niezwykle burzliwej niedawnej historii Chile, napisałem trochę o Eugenio Berríosie.

„Droga do Świętego Diego” („El Camino de San Diego”) - to kolejny film dobrze znanego miłośnikom kina latynoamerykańskiego Argentyńczyka, Carlosa Sorína. Tego samego, któremu zawdzięczamy chociażby wyśmienity, pokazywany wielokrotnie także w Polsce „Bombón – el perro”.
Sorín opowiada tym razem pełną humoru historię Tati Beníteza - młodego, bezrobotnego drwala, który – tak jak wielu Argentyńczyków – traktuje futbol jako religię, a Diego Maradonę jak bóstwo. I gdy dowiaduje się, że jego bóstwo nagle się rozchorowało, Tati Benítez postanawia mu pomóc, złożyć mu hołd. Pielgrzymując do niego... Podróż, oczywiście, obfituje w przygody i zadziwiające, zabawne spotkania...

„Zabrania się zabraniać” („Proibido proibir”) – to z kolei filmowe dzieło Jorge Durána, Chilijczyka który od ponad 30 lat mieszka w Brazylii. Zdobył on sławę w filmowej branży jako wyśmienity scenarzysta, który przez lata współpracował m.in. z Hectorem Babenco. „Zabrania się zabraniać” to trzeci film wyreżyserowany przez Durána. I którym wywołał on w Brazylii wiele kontrowersji. Drastycznie obnaża on bowiem problemy, o których w kraju tym zazwyczaj głośno się nie mówi: m.in. rasizm, biedę, społeczne różnice, korupcję i bezkarność policji, przemoc, narkotyki. I wszystko to wplecione w opowieść o przyjaźni i miłości.
Jak dla mnie, był to najlepszy film latynoamerykański jaki widziałem w ubiegłym roku.

„Skrzypce” („El violin”) – Rewelacyjna opowieść o indiańskich muzykach-partyzantach. Świetnie sfilmowana i jeszcze lepiej zagrana. Aż nie chce się wierzyć, że Angel Tavira – meksykański Indianin, który zagrał w tym filmie główną rolę – Don Plutarca, nigdy wcześniej nie zajmował się aktorstwem. To film mający już ponad 3 lata i kilkakrotnie w Polsce pokazywany. Ale jeśli ktoś go jeszcze nie widział, to najwyższa pora odrobić zaległości... :) To nabardziej nagradzany film w historii meksykańskiego kina!

Napiszcie proszę, czy komuś z Was udało się skorzystać z filmowego menu oferowanego przez ten tegoroczny Festiwal Filmów Latynoamerykańskich. I co Wam się podobało bardzo, co mniej, a co (ewentualnie) wcale...