Podróż na Południe

Stali czytelnicy tego bloga pewnie są trochę zaskoczeni tym tytułem, wiedząc że od polskiej polityki stronię jak diabeł od święconej wody. Tym razem jednak mogę tylko przyklasnąć naszemu premierowi za dzisiejszą wypowiedź:

Nie będę ukrywał, że z dużym niesmakiem patrzyłem na większość polskich prasowych relacji i komentarzy na temat zakończonej właśnie wizyty naszego premiera w Peru i Chile. A o wypowiedziach niektórych członków opozycji nawet nie chcę wspominać. Takiej dozy populizmu i braku podstawowej kultury politycznej dawno nie widziałem. Naprawdę.

Zacznijmy od faktów – Donald Tusk nie pojechał do Peru na wycieczkę, ale na 5. Szczyt Prezydentów i Premierów Ameryki Łacińskiej, Karaibów i Unii Europejskiej. I nie pojechał tam sam – w Limie naprawdę spotkali się prezydenci i premierzy 15. państw UE, 16. państw Ameryki Łacińskiej i 9. z Karaibów.

Czyli co? Źle zrobił, że tam pojechał? Mnie wydaje się, że bardzo dobrze. Jeśli chcemy odgrywać jakąś rolę w Europie i na świecie, chcemy aby nas zauważano i żeby się się z nami liczono to – nie da się tego ukryć – trzeba czasami z Warszawy wyjechać. Nawet tak daleko, jak do Limy. Bo świat naprawdę nie kończy się na Brukseli i Waszyngtonie.

Ameryka Łacińska, wbrew temu co pokazują najczęściej polskie media, nie jest skupiskiem państw trzeciego świata. To też coś więcej niż kolorowo ubrani Indianie grający El condor pasa... Ameryka Łacińska to coraz ważniejszy gracz w światowej ekonomii. Przykłady? Wenezuela to piąty eksporter ropy na świecie. Brazylia i Argentyna to jedni z największych producentów żywności na świecie. Chile to lider na światowym rynku miedzi i największy eksporter łososia. Brazylia jest od lat liderem i pionierem w produkcji biopaliw. Brazylijski Embraer to jeden z czterech największych producentów samolotów na świecie. Sama tylko Brazylia, to – zdaniem Banku Światowego – jedna z dziesięciu największych gospodarek świata. I jedna z najbardziej dynamicznie rozwijających się.

Co jest więc złego w staraniu utrzymywania się jak najlepszch kontaktów z takimi państwami?

Teraz sprawa tego, tak w Polsce wyśmiewanego, nadania Tuskowi orderu Słońca Peru. Mój ojciec chrzestny, gdy droczyłem się z nim niedawno, że przyjął wysokie odznaczenie z rąk krytykowanego przez niego prezydenta Kaczyńskiego, powiedział mi: „o ordery się nie prosi, orderów się nie odmawia i orderów się nie nosi”. I nie jest to chyba głupia zasada.

fot.: Presidencia del Perú

Doprawdy, nie pojmuje jak można czynić zarzut z faktu, że prezydent Peru postanowił odznaczyć szefa rządu naszego kraju, najwyższym narodowym odznaczeniem. Czy Peru jest naszym wrogiem, czy to jakaś dyktatura, że to takie oburzające?

„Ciekawe czym się Tusk Peruwiańczykom zasłużył?” – ironizuja niektórzy komentatorzy i politycy opozycji. Takie pytania, to po prostu głupota albo lenistwo. Bądź jedno i drugie. Bo uzasadnienie przyznania orderu nie jest tajne. I wynika z niego wyraźnie, że to nie Tusk osobiście został odznaczony, ale Tusk jako szef polskiego rządu, przedstawiciel Polski, naszej Ojczyzny, nas wszystkich. To my zostaliśmy odznaczeni i naprawdę powinniśmy być z tego dumni. Bo jest z czego.

Dla Peru jesteśmy narodem szczególnym. Jeśli ktoś ma wątpliwości, to proszę bardzo, oto tłumaczenie tego, co nadając Tuskowi Słońce Peru powiedział Alan García, prezydent tego kraju:

Panie premierze rządu Polski, Donaldzie Tusk, Panie i Panowie,

Gdy 187 lat temu Peru zdobyło swą polityczną niepodległość, Libertador José de San Martín, wielki wojskowy ojciec tej niepodległości, stworzył Order Słońca, aby wyróżnić wielkie osobistości tej walki o niepodległość, ale także tych którzy w swych narodach walczą o wolność i dobrobyt swych współobywateli.

Dzisiaj chcemy, w imieniu wszystkich Peruwiańczyków, nadać Panu to odznaczenie Słońca Peru, zauważając, że jako szef rządu reprezentuje Pan wielowiekową walkę Polski o jej niepodległość, suwerenność, wolność i zjednoczenie. A także uosabia jasne i nowoczesne idee rządzącego, który wie że przez wolność polityczną i wolność gospodarczą, narody podążają do dobrobytu i sprawiedliwości.

Polska się nam kojarzy z długą walką o niepodległość, ale także pełnymi dramatyzmu i estetyki utworami Chopina, którymi wszyscy się upajaliśmy. To także zdecydowana wiara w jasne ideały głównych polskich liderów i w osobie Jana Pawła II – Polaka uniwersalnego.

Mieliśmy, w naszej własnej historii, kulturalny wkład wybitnych Polaków, ich pomoc w budowaniu republikańskiego Peru. Muszę przypomnieć tutaj Ernesta Malinowskiego, wielkiego geografa i konstruktora peruwiańskich kolei, który także walczył w obronie Peru i za naszą wolność w 1866 roku i który jest uznawany za narodowego bohatera.

Także ten właśnie budynek, który Pan honoruje dzisiaj swą obecnością, jest owocem pracy innego znanego Polaka – architekta Ryszarda Jaxy Małachowskiego, który wybudował ten pałac w 1939 roku.

Wielu jest Polaków, którzy przybyli do Peru i zmieszali tu swą krew i swe pochodzenie, aby zbudować to społeczeństwo, dlatego przyznajemy Polsce znaczny udział w kulturze i rozwoju Peru.

Poprzez pańską osobę, dziękujemy pańskiemu Narodowi, Narodowi wiary i Narodwi walki. Dziękujemy za użyczenie nam wielu wybitnych ludzi, którzy po dziś dzień, ze swymi polskimi nazwiskami, odgrywają rolę w wielu kulturalnych i naukowych wydarzeniach naszej Ojczyzny.

Dlatego też chcemy zobaczyć w Panu, poczętek nowego rozdziału, znacznie żywszego i energicznego, w stosunkach politycznych, kulturalnych i gospodarczych między naszymi narodami.

Dzisiaj podzieliliśmy się bardzo podobnymi punktami widzenia, zdecydowanie zbiegającymi się, co do przyszłości naszych narodów, co do wolności jako niezłomnej podstawy każdego społeczeństwa, co so rozwoju gospodarczego opartego na integracji, na inwestycjach i postępie technologicznym.

Jestem pewien, że od tego momentu nasza wymiana handlowa, obecnie bardzo niewielka, zacznie rosnąć; jestem pewien, że teraz zaczyna się nowy, ważny rozdział powiązań między naszymi narodwmi.

Jestem pewien, że z pańską braterską pomocą już niedługo nasze narody będą miały porozumienia handlowe i zbliżające nas do Unii Europejskiej, a także że nasze dwa rządy będą energicznie zabiegać aby narody, które nadal żyją pod dyktatorskimi rządami i w modelach gospodarczych, które pozbawiają je dobrobytu, zostały uwolnione. Uwolnione dzięki wysiłkom Polski, Peru, a także innych narodów aktywnie wierzących w wolność społeczeństw.

Proszę mi pozwolić wpiąć, w imieniu wszystkich Peruwiańczyków, to odznaczenie, aby Pan zawsze pamiętał o ziemi Inków, ziemi Peruwiańczyków, i chojnego wkładu tak wielu Polaków w rozwój Peru.

I co? Czy naprawdę jest się czego wstydzić, jest z czego dworować, czy szydzić że Tusk dostał to odznaczenie niezasłużenie? Przeciwnie, wydaje mi się, że mamy być z czego dumni. Że gdzieś tam daleko jest kraj, całkiem spory kraj, który pamięta o Polsce, o Polakach, jest z nich dumny i jest nam wdzięczny. Przecież aż tak często się to nie zdarza...

A naigrywanie się z tego, że najwyższe peruwiańskie odznaczenie nazywa się Śłońcem Peru (i bynajmniej nie Słońcem Andów, jak można było przeczytać i usłyszeć w niektórych polskich mediach), wynikać może tylko i wyłącznie z ignorancji. Słońce, inkaskie Inti, to po prostu najważniejszy element w kulturze ludów, które zamieszkiwały Amerykę Południową, przed przybyciem hiszpańskich kolonizatorów. I po dzis dzień jest obecne w symbolice wielu państw latynoskich. Słońce jest na flagach Argentyny i Urugwaju, słońce to nazwa peruwiańskiej waluty.

Czy słońce, a raczej Słońce, jest w czymś gorsze od Orła Białego? Który w dodatku, tak naprawdę, wcale nie jest orłem?

I jeszcze jedno. Wbrew sugestiom niektórych sfrustrowanch polityków, nadanie polskiemu premierowi Słońca Peru, nie jest zwykłą dyplomatyczną kurtuazją, czy formalnością. To rzeczywiście, ze strony Peruwiańczyków, duże wyróżnienie. Najlepszym dowodem jest to, że podczas tego szczytu w Limie, z ponad 30. obecnych premierów i prezydentów, odznaczenie do Alana Garcii otrzymało tylko dwóch z nich. Donald Tusk i... Angela Merkel. Choć może niepotrzebnie to piszę. Bo jeszcze jakieś oszołomy uznają to za dowód jakiegoś bliżej nieokreślonego antypolskiego spisku, koniecznie z Wehrmachtem w tle... :)