Podróż na Południe

Rzadko się to zdarza, ale jednak… Właśnie bardzo żałuję, że nie ma mnie w Polsce. Bo naszym kraju trwa obecnie prawdziwa latynoska uczta filmowa. Mam oczywiście na myśli, już można powiedzieć że tradycyjny, bo organizowany po raz 8. Festiwal Filmów Latynoamerykańskich.

Dzięki jego organizatorom, czyli przede wszystkim Agencji Promocji Mañana i Gutek Film, polscy widzowie obejrzeć mogą w tym roku aż 35 latynoskich filmów. Poza obejmującą 16 relatywnie nowych filmów selekcją konkursową, Festiwal oferuje także cykle tematyczne – latynoamerykańską klasykę, filmy poświęcone latynoskiej muzyce, wybór argentyńskich animowanych filmów krótkometrażowych, a także przypomina filmy, które w ostatnich miesiącach przewinęły się przez polskie ekrany kinowe (w tym mój ulubiony „Madeinusa”).

Zazdroszczę wszystkim tym, którzy mogą zasiąść do tego filmowego stołu – tym bardziej, że zdecydowanej większości proponowanych filmów nie widziałem. I to mimo, że tyle czasu spędzam w Latynoameryce i do kina chadzam często. Bo niestety o latynoskie filmy jest w niej bardzo trudno. Na afiszach, jak niemal wszędzie, królują przede wszystkim holywoodzkie superprodukcje. A lokalne dzieła rzadko przekraczają granice. Ujrzenie np. chilijskiego filmu na ekranach sąsiedniego Peru graniczy z cudem. Nie mówiąc już o pokonaniu portugalsko-hiszpańskiej bariery językowej i np. trafienie na brazylijski film w pobliskiej Wenezueli. Oczywiście zdarzają się wyjątki jak chilijska „Machuca” która podbiła niemal cały kontynent, ale to naprawdę rzadkość. Zazwyczaj jedyną szansą na obejrzenie filmu z sąsiedniego kraju są organizowane czasem przeglądy i festiwale, a także... obecni na ulicach niemal wszystkich latynoskich metropolii sprzedawcy pirackich DVD i u których można zamówić niemal każdy film świata!

Wracając do 8. Festiwalu Filmów Latynoamerykańskich – z filmów, które widziałem ze szczerym sercem polecić mogę argentyński „El otro” w reżyserii Ariela Rottela – fascynująca opowieść o mężczyźnie, który w sumie przez przypadek, postanawia zmienić swą tożsamość. I to właśnie to wcielenie się w „obcego” skłania go refleksji nad własnym życiem:

W selekcji konkursowej znalazł się także ciekawy chilijski „En la cama” Matíaza Bize, o którym na tym blogu już kiedyś pisałem. Świetny jest też mający już niemal 3 lata i bardzo meksykański „Mezcal”, oraz peruwiański thriller polityczny „Mariposa negra”. Ten ostatni, oparty na prawdziwych wydarzeniach z okresu skorumpowanych rządów Alberto Fujimoriego, stał się zresztą wyjątkowo aktualny, gdyż wszystko wskazuje na to że lada moment Chile ekstraduje do Peru tego znienawidzonego przez wielu polityka.

Festiwal jest też okazją aby wreszcie obejrzeć, bądz przypomnieć sobie (w obu przypadkach warto) wspominane już „Madeinusa”, oraz kultową brazylijską „Macunaimę”.

To co u organizatorów 8. Festiwalu Filmów Latynoamerykańskich zasługuje też na szczególną pochwałę to wyjście z nim w Polskę. Wcale nie trzeba mieszkać mieście stołecznym aby móc obejrzeć te wszystkie filmy – będą one bowiem pokazywane w wielu innych miastach. Już rozpoczęły się projekcje w Krakowie, dziś startuje Poznań, a w najbliższych dniach przyjdzie kolej na Gdańsk, Łódź, Katowice, Lublin i Wrocław. Brawo, naprawdę brawo!

Jeśli są wśród Was szczęśliwcy mający okazję wzięcia udziału w tej filmowej uczcie to – bardzo proszę – podzielcie się wrażeniami. I napiszcie co się Wam podobało. Albo i nie podobało, bo to też się przecież może zdarzyć...