Podróż na Południe

Obawiałem się tego i w końcu się to stało – aż z Chin dotarł do mnie memetagowy „łańcuszek” szalejący ostatnio po bloxie i innych polskich platformach blogowych. O co chodzi (to tak na wypadek gdybyście ocknęli się w tym momencie z kilkudniowego snu...)? O wyjawienie na blogu pięciu nieznanych jeszcze jego czytelnikom ciekawostek/tajemnic o sobie samym. Ciężkie i niebezpieczne to zadanie! Ale spróbujmy:

• Gdy miałem lat kilkanaście, nie pamiętam dokładnie ile, ale byłem jeszcze w podstawówce, zmiażdżyłem palec młodszemu o 8 lat bratu. W maszynce do mielenia mięsa! Oczywiście nie zrobiłem tego celowo. Po prostu pomagaliśmy mamie w robieniu kotletów mielonych. Ja kręciłem szybko korbą, a brat popychał mięso. Popchnął za bardzo... Nigdy więcej w życiu nie tknąłem maszynki. Mam uraz. A brat ma pamiątkę do końca życia. Mimo krwi na kuchennym suficie wegetarianinem jednak nie zostałem. On też nie.
• W tym tygodniu widziałem się z moim ojcem. Po raz pierwszy od 3 lat. Moi rodzice rozwiedli się gdy byłem dzieckiem. Tak małym, że nie pamiętam ojca w domu. Myślę, że bardzo zaważyło to na moim życiu. Czegoś bowiem w nim zabrakło. Wprawdzie spędzałem z ojcem wielokrotnie wakacje, ale nie zmieniło to mojego poczucia, że go nie mam. Wydaje mi się, że on nigdy nie chciał być ojcem. Szkoda. Niedawno zdałem sobie sprawę, że on mnie wogóle nie zna. I chyba nie ma ochoty poznać. Po raz drugi: szkoda. Chodziłem z tym do psychologa. Pomogło. Troszeczkę.
• Pierwszym komputerem jaki posiadałem był Apple III. Co, jak na Polskę połowy lat 80-tych było czymś bardzo oryginalnym. Tak oryginalnym, że nie wiedziałem co z nim zrobić. Moi koledzy, którzy mieli Spectrumy i inne Commodory także nie wiedzieli. Więc stał. I chyba stoi do dziś, choć w piwnicy. Gdyby jakiś historyk informatyki był zainteresowany, to bardzo prosze...
• W Ameryce Południowej nie byłem jeszcze nigdy w Surinamie i Gujanie. W Ameryce Środkowej brakuje mi więcej państw. Mieszkałem natomiast w Chile i Peru. A w Europie w Szwajcarii. No i oczywiście w Polsce, w której spędziłem pierwsze 18 lat mojego życia. I to w najwspanialszym jej miejscu – w Trójmieście! Teraz – oficjalnie – nie mam żadnego miejsca zamieszkania. Tułam się, szukam. I mam nadzieję, że je w tym roku znajdę.
• Gdy tylko je znajdę to kupię psa. I nie byle jakiego. Od dawna jestem zakochany w pewnej rasie. Oto ona:
  
  Prawda że piękny?

Ufff... Udało się. Ale pozostaje mi jeszcze druga część tej zabawy – wytypowanie pięciu kolejnych ofiar blogowego łańcuszka zwierzeń. Zadanie trudne, bo chyba 80 proc. blogowiczów już przez to przeszło, więc kandydatów mało. Ale do dzieła:

• Trzy Papryczki – bo mają wspaniały blog o Hispanioli!
• Romek Samolot, alias b_hunter – nie tylko dlatego, że serwuje nam niebanalne zdjęcia, pobudza apetyt i (niestety ostatnio coraz rzadziej) pomaga go zaspokajać. Także dlatego, że – dawno temu - był pierwszą osobą, która zostawiła komentarz na tym blogu.
• Agnisz, czyli autorka Lapidarium – bo choć znam ją od dawna, jest dla mnie zagadką!
• Chaobella – za to, że tak ciekawie pisze o Wietnamie!
• Una1- za lekcje hiszpańskiego i Hiszpanii, oraz konkursy z nagrodami!

Do roboty! :)

PS.: Okazało się, że b_hunter stał się ogniwem memetagowego łańcucha zanim go zdążyłem zaprosić. W takiej sytuacji musze znaleźć inną ofiarę. OK. Rękawicę rzucam Grześkowi Stunży. Bo nie tylko ciekawie pisze, ale w dodatku mieszka w Trójmieście!

PS 2. Niestety Grzegorz się wymiguje (oj, nieładnie!). W związku z czym do zwierzeń zapraszam Michała Gwiazdowskiego, który prowadzi stosunkowo nowy ale już pasjonujący blog o Rosji z przyległościami. Tajemnice zza wschodniej granicy zawsze były szalenie ciekawe!