Podróż na Południe

Coś się tu ostatnio filmowo zrobiło... I szczerze mówiąc zupełnie nie miałem dzisiaj zamiaru ponownie pisać o latynoamerykańskiej kinematografii, jednak jeden z pozostawionych komentarzy przypomniał mi o filmie, o którym już dawno chciałem napisać... „En la cama” chilijczyka Matíaza Bize.

To w sumie banalna historia dwóch młodych ludzi, między którymi coś „zaiskrzyło” podczas imprezy u wspólnych znajomych. I którzy kończą wieczór w motelu... Nie pamiętają nawet swoich imion, co im jednak nie przeszkadza w upojnej nocy. Ta seksualna przygoda niespodziewanie bardzo ich do siebie zbliża. I zaczynają się przed sobą odkrywać, mówiąc o lękach, nadziejach, kłamstwach... Mówiąc krótko o rzeczach, o których normalnie nie mówi się nawet najbliższym. Ale oni wiedzą, że już nigdy się nie zobaczą – to pomaga w porzuceniu masek... Chociaż... :) Nie, nie opowiem całego filmu...

Zerkniijcie na zwiastun i postarajcie się film zobaczyć. Warto. I wbrew temu co może on sugerować, NIE JEST TO film erotyczny. Psychologiczny. Może ktoś wie, czy ma on polskiego dystrybutora?

Zresztą istnieje także druga, o wiele bardziej „przyzwoita" wersja trailera. Możecie zobaczyć ją tutaj.

Film „En la cama” (czyli “W łóżku”) jest doskonalą okazją do napisania kilku słów o latynoamerykańskich motelach. Nie mają one bowiem nic wspólnego ze znanymi z amerykańskich filmów miejsc, w których znużeni długimi trasami kierowcy mogą spędzić noc. Nie, w Ameryce Łacińskiej motel ma zupełnie inną funkcję...

To po prostu miejsce w którym bez zbędnych pytań wyjajmuje się pokoje na godziny. W krajach w których rodzinny dom opuszcza się najczęściej dopiero z chwilą ślubu, gdzie w domach bardzo często przez cały dzień jest wścibska i plotkująca służąca, pełnią one ważną rolę... Edukacyjną, socjalną... Łatwo sobie to wyobrazić. Motele są dyskretne, relatywnie tanie, są niemal wszędzie, czynne 24 godziny na dobę, w pokojach czekają prezerwatywy, a w telewizorze erotyczne filmy... Te najlepsze z nich mają do wyboru pokoje w stylu orientalnym, z jacuzzi, z okrągłym łóżkiem, materacem wodnym, lustrem na suficie, ba! niektóre reklamują się nawet tym, że mają pokoje z łóżkami na trzy osoby... Są też takie, które... oferują zniżkę dla studentów! Inne reklamują się tym, że akceptują także mniejszości seksualne... Nic tylko wybierać. To w motelach tworzą się pary, w nich traci się dziewictwo, w nich umawia się z kochankami, konsumuje przelotne znajomości... Nikt o nich głośno nie mówi, wszyscy wiedzą gdzie są i czemu służą. Pełna hipokryzja.

Zresztą zerknijcie na strony internetowe niektórych z nich. Mówią same za siebie:

• Santiago de Chile: Cozumel, Triangulo, Decameron Suite.
• Buenos Aires: Las Brujas.
• São Paulo: Caribe, Foxtrot, Scort.
• Caracas: Dallas, Aladdin.

Jak pewnie zauważyliście, oficjalne nazwy tych miejsc różnią się w zależności od kraju. W Chile, Brazylii, czy Kolumbii niemal zawsze jest to „motel”. W Argentynie i Wenezueli może się jednak nazywać „hotelem”. A w Peru prawie zawsze są to „hostale”. Trzeba więc uważać co się rezerwuje... :)