Podróż na Południe

Jak pewnie zauważyliście staram się generalnie nie komentować tutaj żadnych wydarzeń w Polsce. I nie tylko dlatego, że nie mają one związku z tematyką tego bloga... Głównym powodem jest egoizm, który można też nazwać instynktem samozachowawczym – po prostu nie chcę się denerwować! Tym bardziej, że powodów do nerwów, zwłaszcza w ostatnich miesiącach, wyjątkowo nie brakuje...

Tym razem jednak, po lekturze tego artykułu Jacka Pawlickiego w Gazecie Wyborczej, nie mogę się powstrzymać aby dać tu upust poczuciu niesmaku i obrzydzenia. I to nie tylko ze względu na fakt, że jakichś trzech oszołomów uważających się za polityków, jedzie spotkać się z czwartym oszołomem bespodstawnie uzurpującym sobie od lat tytuł naczelnego Polonusa Latynoameryki. Obrzydzająca jest takża, i kto wie czy nie bardziej, towarzysząca artykułowi internetowa dyskusja (?) czytelników... Nawet nie chce mi się tego komentować. Nie warto. Tak jak napisałem – chcę tylko dać upust negatywnym uczuciom... A senatorowi Ryszce, który Gazecie tłumaczył, że do Urugwaju jedzie ponieważ „do USOPAŁ należy wiele organizacji polonijnych” radziłbym jedynie dokładne sprawdzenie kto rzeczywiście do organizacji tej należy! Jej nazwa - Unia Stowarzyszeń i Organizacji Polonijnych Ameryki Łacińskiej – jest bowiem jedną wielką mistyfikacją. Rzeczywistości o wiele bardziej odpowiadałaby nazwa w rodzaju Latynoamerykańska Unia Frustratów i Oszołomów Pochodzenia Polskiego!

Zresztą wystarczy tylko spojrzeć na stronę internetową USOPAŁu - o życiu Polonii nie ma na niej praktycznie ani słowa, jest za ogromna taka ilość jadu, frustracji i nienawiści, jakiej dawno nie widziałem. Po twarzy dostaje nawet część polskich biskupów... Dla autorów nie wystarczająco polskich i katolickich... Istny obłęd.

Na całe szczęście USOPAŁ nie jest w żadnym stopniu reprezentacyjny dla latynoamerykańskiej Polonii. Podczas moich podrózy po tym kontynencie co rusz spotykam mieszkających tu Polaków i osoby dumne ze swych polskich korzeni. Znakomita większość z nich o „prezesie Kobylańskim” nigdy nie słyszała, bądź zdecydowanie się od niego odżegnywała.

Jestem szczerze przekonany, że USOPAŁ i jego działacze są wręcz w dużej mierze odpowiedzialni za relatywny brak zorganizowania Polaków w Ameryce Łacińskiej. Wielu moich znajomych trzyma się jak najdalej od jakichkolwiek polonijnych struktur właśnie dlatego, że zostały one w dużej mierze opanowane przez niewielkie grupki sfrustrowanych, wiecznie niezadowolonych krzykaczy. Krzykaczy, którzy nietolerują żadnej krytyki, czy odmiennego punktu widzenia. Dla nich świat jest bardzo prosty: myślisz inaczej – jesteś Żydem bądź komunistą. Albo, jeszcze lepiej, obiema „rzeczami” na raz...

Mówiąc krótko trójka senatorów, jadąc na kongres do Punta del Este, na pewno nie pomoże latynoamerykańskiej Polonii. Głaskanie i klepanie po ramieniu osób w stylu Kobylańskiego to, przeciwnie, wyrządzanie jej iście niedźwiedziej przysługi... Nasi politycy, gdyby rzeczywiście załeżało im na rozwoju organizacji polonijnych powinni zadbać o ich odpolitycznienie. Powinny one przecież jednoczyć, organizować życie kulturalne, dbać o krzewienie naszego języka, promować Polskę - a nie antagonizować, bawić się w politykę, czy szukać Żydów...