Podróż na Południe

Ollanta Humala, przegrany finalista niedawnych wyborów prezydenckich w Peru, powrócił na pierwsze strony tamtejszych gazet. Ale nie jako polityk. Jako podejrzany o sprowokowanie zaginięć, zabójstw, uszkodzeń ciała i tortur. Czyli dokładnie o to, co w peruwiańskim prawie zaliczane jest do zbrodni przeciwko ludzkości.

Sędzia śledczy Miluska Cano przedstawiając Humali te zarzuty, zakazała mu także opuszczania kraju, zarządziła tymczasowe zabezpieczenie jego mienia, oraz nakazała zapłacić kaucję w wysokości 20 tysięcy soli (prawie 6200 dolarów). Wszystko to po to, aby były wojskowy stawił się przed sądem.

Zarzuty wobec Humali nie są niczym nowym. O jego pełnej cieni i czarnych plam wojskowej przeszłości mówiono już wiele podczas tegorocznej kampanii prezydenckiej. Humala ripostował wówczas, że to nieuczciwe ataki politycznych przeciwników. I odmówił składania jakichkolwiek wyjaśnień przed śledczymi. Ci jednak nie przestali pracować. Obecne oskarżenia to efekt dochodzenia rozpoczętego w kwietniu tego roku.

Sędzia Cano jest przekonana, że Humala dopuścił się bardzo wielu nadużyć, podczas gdy – w latach 90-tych - dowodził wojskową bazą antyterrorystyczną w Madre Mía. Jego zadaniem była wówczas walka ze Świetlistym Szlakiem. Wielu mieszkańców regionu Madre Mía twierdzi jednak obecnie, że wojskowi dowodzeni przez Humalę, zajmowali się przede wszystkim terroryzowaniem lokalnej ludności, którą podejrzewali o pomaganie partyzantom. Świadkowie twierdzą, że słynący wówczas ze swego okrucieństwa „kapitan Carlos” to właśnie Ollanta Humala. I że to on zlecił porwanie, w 1992 roku, małżonków Natividad Avila Rivera i Benigno Sullca Castro, których zmasakrowane ciała znaleziono wiele miesięcy później...