Podróż na Południe

„Wenezuela należy teraz do wszystkich!” – to jedno z ulubionych haseł reżimu Cháveza. Wraz z toważyszącym mu logiem spotkać je można na państwowych dokumentach i stronach internetowej wenezuelskiej administracji. Ma ono demonstrować „determinację rządu boliwariańskiego w czynieniu z Wenezueli kraju w którym wszyscy mają takie same szanse i prawa”. Ministerstwo Komunikacji i Informacji wydało nawet specjalny podręcznik szczegółowo wyjaśniający jak można korzystać z tego hasła i loga.

Wielu Wenezuelczyków naśmiewa się oczywiście z tego sloganu. Jest to jednak zazwyczaj humor bardzo czarny. „To prawda, że Wenezuela należy do wszystkich. Poza Wenezuelczykami!” – to bardzo często widywany w Caracas dopisek na plakatach z rządowym logiem. Usłyszeć też można: „Kuba była przed rewolucją Fidela, burdelem Stanów Zjednoczonych. Wenezuela stała się po rewolucji Cháveza, burdelem Kuby”.

Milionom Wenezuelczyków, którzy każdego miesiąca walczą o godne przeżycie coraz trudniej jest zrozumieć, że rząd w Caracas hojną ręką rozdaje dolary poza granicami własnego kraju. 3 miliardy dolarów (!) to warość pomocy jakiej Wenezuela udziela co roku Kubie, głównie sprzedając jej ropę po zaniżonych cenach. Nie mówiąc już o propagandowej sprzedaży paliwa grzewczego dla biedoty w Bostonie.

Dziwią się także, gdy okazuje się że Eudomario Carruyo, jeden z szefów państwowego koncernu naftowego PDVSA kupuje sobie za blisko dwa miliony dolarów luksusowy apartament w tak demonizowanych przez wenezuelski reżim Stanach Zjednoczonych. I gdy okazuje się, że jego 35-letni, nigdzie niepracujacy syn, spowodował swoim Lamborghini Gallardo, kupionym za – bagatela – 175 tysięcy dolarów, wypadek samochodowy w którym zginęła jedna osoba. Gdzie? W Key Biscayne!

Tak więc „Wenezeuela należy teraz do wszystkich!”:

I rozwinięcie tej myśli... „Boliwia też jest Fidela”:

Ten rysunek to oczywiście aluzja do objęcia władzy w Boliwii przez Evo Moralesa, który nie kryje swej sympatii i admiracji wobec Castro i Cháveza. I który chce zacieśniać współpracę z rządzonymi przez nich państwami. Rysunek ten pochodzi z bloga "El Morrocoy Rojo", na którym regularnie - rysunkami i karykaturami – komentowane są „rewolucyjne” wydarzenia w Ameryce Łacińskiej.