Podróż na Południe

Fabián Bielinsky. Miłośnicy latynoskiego kina, jeśli jeszcze nie znają, to na pewno powinni zapamiętać to nazwisko. Bo to zdolna bestia! Obejrzałem właśnie drugi pełnometrażowy film jaki nakręcił ten 47-letni argentyński reżyser. I podobnie jak jego debiut - znany chyba z polskich ekranów kinowych „Nueve reinas” (Dziewięć królowych) – jest także naprawdę bardzo dobry.

„El aura”, bo o ten film właśnie chodzi, to opowieść o zmagającym się z epilepsją i dość zmęczonym życiem wypychaczem zwierząt (à propos – czy istnieje jakieś polski fachowy odpowiednik hiszpańskiego, angielskiego, francuskiego słowa „taxidermist(a)(e)”?), którego skrytym hobby jest... wymyślanie perfekcyjnych scenariuszy napadów i kradzieży. Których oczywiście nigdy nie realizuje, brzydząc się głupotą prawdziwych złodziei i policjantów, których brak inteligencji – uważa - jest podstawowym powodem tego, że większość napadów się nie udaje, bądź kończy tragicznie. Któregoś dnia jednak, mimo że jest przeciwnikiem zabijania zwierząt, daje się namówić na weekendowe polowanie w okolicach Bariloche. Te kilka dni z dala od Buenos Aires obfitować będą w cały szereg niespodzianek. Bohater, poniekąd wbrew swej woli, z teoretyka stanie się praktykiem...

Jeśli lubicie mroczne, powolne klimaty w stylu Davida Lyncha to na pewno film ten jest dla Was. Jest też on okazją do podziwiania pięknych argentyńskich pejzaży. Nie próbujcie ich jednak później odszukiwać - filmowy Lauquen, tak naprawdę nie istnieje. „El aura” kręcony był w górzystych okolicach Bariloche i w rejonach - znajdującego się po drugiej stronie kraju, na atlantyckim wybrzeżu - kurortu Pinamar.

Główną rolę w filmie gra, znany także ze wspomnianych już „Nueve reinas”, świetny Argentyńczyk Ricardo Darín. A tylułowa „El aura” to... aura – zwany tak samo w języku polskim moment poprzedzający niektóre ataki epilepsji: „chwila prawdziwego spokoju, gdy wszystko się oddala, traci swe znaczenie” – jak w którymś momencie tłumaczy bohater filmu.